ΤΑ ΦΑΓΩΣΙΜΑ ΧΟΡΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Στην Ελληνική ύπαιθρο υπάρχουν πολλά άγρια χόρτα που τρώγονται. Πολλοί δεν τα γνωρίζουμε εκτός από ένα δυο είδη, που ίσως έχουμε ψωνίσει για να φτιάξουμε χόρτα ή πίτες. Τα άγρια χόρτα που φυτρώνουν στους αγρούς είναι ιδιαίτερα πλούσια σε βιταμίνες C, φλαβονοειδή, πολυφαινόλες, ω-3 λιπαρά οξέα και σε α-λινολενικό οξύ, συστατικά που συνεισφέρουν σημαντικά στην αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού. Θα προσπαθήσω να παρουσιάσω μερικά για την πιο εύκολη αναγνώρισή, την αξιοποίηση και την χρήση τους.

ΑΓΡΙΟΖΟΧΟΣ (Πικρίθρα, Κουφολάχανο)-Urospermum picroides 

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 20-50 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Το σχήμα τους και οι διαστάσεις των φύλων του δεν είναι σχεδόν ποτέ το ίδιο. Τα φύλλα του είναι σκουροπράσινα οδοντωτά και μακριά με παχύ κόκκινο μίσχο και κεντρικό νεύρο. Μαζεύεται από τις αρχές του χειμώνα μέχρι το τέλος της άνοιξης. Η γεύση τους είναι λίγο πικρή και τρώγονται βραστά με μπόλικο λεμόνι ή μαζί με αρνί ή κατσίκι.

ΑΝΤΡΑΚΛΑ (Γλιστρίδα η δροσιστική, τρέβα, χοιροβότανο) - Portulaca Oleracia

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 20 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα για αυτό θεωρείτε και ζιζάνιο. Τα φύλλα της είναι σκουρωπά πράσινα, σαρκώδεις και παχιά. Λέγεται ότι αν μασήσεις μερικά φρέσκα φύλλα και τα βάλεις κάτω από τη γλώσσα σου ξεδιψάς. Έχει πολύ βιταμίνη C και σίδηρο και μια διατροφική έρευνα στην Κρήτη έδειξε ότι η κατανάλωσή της, όπως και η τσουκνίδα βοηθάει την καρδιά. Μαζεύονται οι τρυφερές κορφές τους από αρχή καλοκαιριού μέχρι το φθινόπωρο. Τρώγεται κυρίως ωμή σε χωριάτικες σαλάτες και γίνεται ωραία και μαγειρευτό γιαχνί κατσαρόλας. Γενικά μπορεί να αντικαταστήσει τα μαρούλια σαν πράσινο λαχανικό, αλλά τρώγεται και μόνη της σαν σαλάτα με κρεμμύδια και ξύδι.

ΒΛΙΤΟ (βλίστρος γλίντρος βλιταράκι) – Amaranth

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 80 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Αποτελεί μεγάλο ζιζάνιο στις καλλιέργειες γιατί πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα και γρήγορα. Ο σπόρος του μπορεί να φυτρώσει και μετά από δέκα χρόνια. Μαζεύονται οι τρυφερές κορφές τους από αρχή καλοκαιριού μέχρι το φθινόπωρο. Πρέπει να το κλαδεύουμε συχνά για να πετάει από τα πλάγια πριν προλάβει να κάνει σπόρους. Τρώγονται βραστά με ξύδι ή λεμόνι και σε συνδυασμό με σκόρδο ή τσιγαριστά με διάφορα άλλα λαχανικά όπως οι κολοκυθοκορφάδες. Φτιάχνεται μέχρι και γιαχνί με πατάτες και χρησιμοποιείτε και για πίτες μαζί με άλλα χόρτα.

ΒΟΛΒΟΙ-(Κουρκουτσέλια, κρεμμυδούλες, σκυλοκρέμμυδα)-Mouscari

Πολυετή φυτά που φτάνουν τα 15 εκατοστά. Τα συναντάμε παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Ανθίζουν από Φεβρουαρίου έως Μάρτιο. Τα βλαστάρια με τα άνθη τους τρώγονται τσιγαριστά σε ομελέτες και οι βολβοί τους μαζεύονται αργότερα και μαγειρεύονται βραστοί με λάδι και ξύδι ή γίνονται τουρσί.

ΒΡΟΥΒΕΣ (Λαψάνες, αγριοόβρουβες, πικρόβρουβες)

Ετήσια φυτά που φτάνουν τα 60 εκατοστά Τα συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα τους είναι πράσινα μακριά.
Μαζεύονται τα φύλλα το χειμώνα για πίτες και τα λεγόμενα βρουβοβλάσταρα νωρίς την άνοιξη για βραστά με ξύδι ή λεμόνι.

ΖΟΧΟΣ (Τσόχος, Σφογκός)-Sonchus oleraceus

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 40-80 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα του είναι ανοιχτοπράσινα οδοντωτά και περιέχουν γαλακτώδη χυμό. Μαζεύεται από τις αρχές του φθινοπώρου μέχρι το τέλος της άνοιξης. Η γεύση τους είναι λίγο γλυκιά και τρώγονται βραστά με μπόλικο λεμόνι και μπαίνουν και σε χορτόπιτες μαζί με άλλα χόρτα και μυρωδικά.

ΚΑΛΕΝΤΟΥΛΑ-Calendula officinalis

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 50 εκατοστά Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα πέταλα από τα άνθη της, από το χειμώνα έως την άνοιξη που ανθίζει. Χρησιμοποιείτε σε δερματικές παθήσεις και σε φαγητά για να δίνει κίτρινο χρώμα και άρωμα.

ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ (περδικονύχι, χτενάκι, βελονιά, πιρουνάκι)-Erodium cicutarium 

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 60 εκατοστά Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα του είναι πράσινα
Μαζεύεται τρυφερός τον χειμώνα μέχρι την άνοιξη πριν ανθίσει. Χρησιμοποιείτε κυρίως σε πίτες αλλά και σε ομελέτες με λαχανικά.

ΚΑΥΚΑΛΗΘΡΑ (Μοσχολάχανο, καυκαλίδα)-Tordylium apulum

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 20 εκατοστά Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φύλλα και οι τρυφερές κορφές της από το χειμώνα έως την άνοιξη που ανθίζει. Τη χρησιμοποιούμε κυρίως σε πίτες αλλά και σαν μυρωδικό σε φασολάδες και σάλτσες.


ΛΑΠΑΘΟ(Λάπατο, ξυνολάπατο, ξινήθρα)-Rumex

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 50 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Έχει γύρω στα 5 είδη πολύ διαδεδομένα στην Ελλάδα.
Τα φύλλα του είναι σκουροπράσινα και έχουν μια ελαφριά ξινή γεύση. Μαζεύεται από τις αρχές του φθινοπώρου μέχρι το τέλος την άνοιξη. Το χρησιμοποιούμε κυρίως σε πίτες αλλά και σαν λαχανικό με κρέας.

ΜΑΡΑΘΟΣ (Μάλαθρο, Φινόκιο)-Foeniculum vulgare

Πολυετές φυτό που φτάνει τα δύο μέτρα. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φρέσκα φύλλα από το χειμώνα έως το τέλος της άνοιξης. Το χρησιμοποιούμε σε λαχανόπιτες αλλά και σαν μυρωδικό σε φρέσκιες σαλάτες και σάλτσες.

ΜΟΛΟΧΑ-Malva

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 90 εκατοστά. Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φύλλα και οι τρυφερές κορφές της από το χειμώνα έως την άνοιξη που ανθίζει. Τα φύλλα τρώγονται βραστά με άλλα χόρτα, ή γίνονται ντολμαδάκια.

ΜΠΟΡΑΓΚΟ-Borago officinalis

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 40 εκατοστά. Τα συναντάμε παντού σε ακαλλιέργητους αλλά και καλλιεργημένους τόπους. Φυτρώνει από μόνο του στην νότια Ευρώπη. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε όλους τους τύπους εδάφους ακόμα και σε γλάστρες. Ανθίζει από την άνοιξη έως το καλοκαίρι. Τα άνθη και τα φύλλα του τρώγονται σε σαλάτες και δίνουν μια δροσερή γεύση απαλή σαν του αγγουριού. Είναι φαρμακευτικό αλλά και μελισσοκομικό φυτό.
Προφυλάξεις: Τα φύλλα του αλλά όχι τα άνθη του, περιέχουν μικρές ποσότητες αλκαλοειδών που μπορούν να βλάψουν το συκώτι αν φαγωθούν σε μεγάλες ποσότητες. Όσοι έχουν προβλήματα συκωτιού θα πρέπει να το αποφεύγουν.

ΜΥΡΩΝΙ (Κτενόχορτο της Αφροδίτης)-Scandix pectin veneris

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 20 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φύλλα από το χειμώνα έως την άνοιξη που ανθίζει. Το χρησιμοποιούμε κυρίως σε πίτες αλλά και σαν μυρωδικό σε φρέσκιες σαλάτες και σάλτσες.

ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ-Papaver rhoeas

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 30-60 εκατοστά. Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Τα φύλλα της είναι ανοιχτοπράσινα Μαζεύεται ολόκληρη από το χειμώνα έως την άνοιξη πριν ανθίσει. Τη χρησιμοποιούμε κυρίως σε λαχανόπιτες μαζί με άλλα χόρτα ή και βραστή σαλάτα.

ΡΑΔΙΚΙΑ ΑΓΡΙΑ-Cichorium

Πολυετή φυτά που φτάνουν ένα μέτρο. Τα συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται από το φθινόπωρο με τις πρώτες βροχές έως την άνοιξη.Βράζονται και τρώγονται με λαδολέμονο ή μαγειρεμένα με κρέας.


ΡΟΚΑ (Αζούματο)-Eruca sativa

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 60-80 εκατοστά. Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα της είναι πράσινα και ο μίσχος της μακρύς και λευκός. Μαζεύονται τα φύλλα και οι τρυφερές κορφές της όλες τις εποχές του χρόνου. Ανθίζει από άνοιξη μέχρι και το καλοκαίρι. Τα άνθη της προσελκύουν τις μέλισσες. Κόβουμε συχνά τα φύλλα της για να εμποδίσουμε την ανθοφορία. Τρώγεται σκέτη σαν ξιδάτη σαλάτα ή με μαρούλι, λάχανο, ντομάτα.

ΣΕΣΚΟΥΛΟ (Σέσκλο, γλυκορίζι)-Beta vulgaris 

Πολυετές φυτό που φτάνει μέχρι τα 50-60 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα τους είναι σκουροπράσινα γυαλιστερά και το νεύρο τους λευκό και χοντρό. Καλλιεργείτε και γι αυτό μαζεύεται, άνοιξη και φθινόπωρο. Η γεύση τους είναι λίγο γλυκιά και τα φύλλα τρώγονται βραστά κοκκινιστά, ή γίνονται ντολμαδάκια και μπαίνουν και σε χορτόπιτες μαζί με άλλα χόρτα και μυρωδικά

ΣΙΝΑΠΙ

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 60-80 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα του είναι πράσινα ανοιχτά.
Μαζεύονται τα φύλλα το χειμώνα για πίτες ή βραστά με ξύδι. Από το μαύρο σινάπι παράγεται η μουστάρδα.

ΣΚΟΡΔΟ ΑΓΡΙΟ-Allium sativum

Πολυετές φυτό που φτάνει τα 60 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύετε ολόκληρο από το χειμώνα έως το τέλος της άνοιξης. Το χρησιμοποιούμε σε λαχανόπιτες αλλά και σαν μυρωδικό σε φρέσκιες σαλάτες και σάλτσες.

ΣΠΑΡΑΓΓΙΑ/ΟΒΡΙΕΣ-Asparagus

Πολυετές φυτά που φτάνουν το ενάμιση μέτρο. Τα συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους και κυρίως κάτω από ακαλλιέργητες ελιές. Μαζεύονται οι τρυφεροί βλαστοί τους, δηλαδή τα νέα βλαστάρια που βγαίνουν από το Μάρτιο μέχρι τον Απρίλιο. Τρώγονται βραστά και πίνεται και το ζουμί τους που είναι διουρητικό, και σε ομελέτες ή σε μακαρονάδες με σάλτσα.

ΣΤΡΥΦΝΟΣ-SOLANUM NIGRUM
Οικογένεια: Σολανίδη (Solanaceae).
Άλλα ονόματα: Στρύχνος, βρομόχορτο, αγριοντοματιά.

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 60 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Το φυτό κυρίως στους καρπούς του περιέχει σολανίνη που είναι τοξική, αλλά με το βράσιμο γίνετε ακίνδυνη.Μαζεύονται οι τρυφερές κορφές του όλο το καλοκαίρι. Το χρησιμοποιούμε κυρίως μαζί με βραστά τσιγαριστά λαχανικά, όπως τα βλίτα, τα φασόλια και τα κολοκυθάκια.

Ταράξακον το φαρμακευτικόν-Taraxacum officinale
Οικογένεια: Σύνθετα (Compositae).
Άλλα ονόματα: Αγριοράδικο, αγριομάρουλο, πικραλίδα, πικραφακα

Πολυετές αυτοφυές φυτό που φυτρώνει σε όλο τον κόσμο και φτάνει τα 25 εκατοστά ύψος. Το συναντάμε σε ακαλλιέργητους τόπους και σε χωράφια σαν ζιζάνιο. Πολλαπλασιάζετε εύκολα από τους σπόρους του την άνοιξη. Τα φύλλα του είναι οδοντωτά, ανόμοια μεταξύ τους και μικρότερα από το κοινό ραδίκι cichorium. Τα άνθη του ξεπετάγονται από μικρούς βλαστούς από τη βάση του φυτού είναι μικρά, οδοντωτά και έχουν χρυσαφένιο χρώμα. Τα αγριοράδικα μαζεύονται από τον χειμώνα μέχρι την άνοιξη και τρώγονται ωμά σε σαλάτες ή βραστά, σκέτα ή με κρέας . Ακόμη τα φύλλα του μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε λαχανόπιτες μαζί με άλλα χόρτα.
Τέλος το taraxacum είναι ισχυρό διουρητικό και μειώνει την ποσότητα των υγρών μέσα στο σώμα, αλλά αντίθετα με τα άλλα διουρητικά που προκαλούν απώλεια καλίου, τα φύλλα του περιέχουν μεγάλες ποσότητες καλίου που τις παρέχουν στον οργανισμό. Η ρίζα και τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για την πρόληψη αλλά και την καταπολέμηση της πέτρας στη χολή.


ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ-Urtica dioica

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 80 εκατοστά. Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Μαζεύονται τα νέα φύλλα το χειμώνα μέχρι την άνοιξη πριν ανθίσει για πίτες ή τσιγαριστά .

ΧΟΙΡΟΒΟΤΑΝΑ

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 20 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Τα φύλλα του είναι σκούρα πράσινα χνουδωτά.Μαζεύεται το χειμώνα μέχρι την άνοιξη για βραστά μόνο του ή με άλλα χόρτα.Χρησιμοποιείτε και για πίτες μαζί με άλλα χόρτα.

Πηγη

ΖΗΝ ΗΔΕΩΣ: Η τέχνη του ΖΗΝ σύµφωνα µε την Ελληνική παράδοση

Στο παρόν άρθρο θα ασχολη θούμε με την δυναμική της έν νοιας της αυτάρκειας και την ενεργοποίησή της για την επί τευξη του «ηδέως ζην».

Ο άνθρωπος, εντασσόμενος στο αρχέγονο φυσικό περιβάλ λον, ζούσε εξ αρχής σε συνθή κες εξάρτησης, το ίδιο συνέβη και συμβαίνει και εντός των δημιουργημένων από τον ίδιο τον άνθρωπο κοινωνικών δο μών, όπως είναι οι κοινότητες και οι πόλεις. Ανάλογα με το μι κρότερο βαθμό άμεσης εξάρτη σης από ω φυσικό και τεχνικό περιβάλλον που κινείται ο άν θρωπος, μια κοινωνία μπορεί να κριθεί απλά ως βιώσιμη και με την ενίσχυση μερικών δει κτών ως βέλτιστη,

Αναλογικά, το ίδιο ισχύει και σε επίπεδο ατόμων. Η προσπά θεια μείωσης του βαθμού εξάρ τησης του ανθρώπου, διότι η πλήρη εξάλειψή της δεν νο είται, ήταν ω ζητούμενο της θεσπισμένης από τους Έλλη νες «Πολιτείας». αλλά και των πολιτών αυτής, Η συνειδητό ποίηση αυτής της κατάσταση; οδήγησε τον Άνθρωπο να δη μιουργήσει μια συμβατική έννοια, αυτή της «Αυταρκείας», που θα λειτουργεί ως μέσο για την επίτευξη της μη εξάρτη σης. Ο Πλούταρχος δίνει το μέ τρο και λέει, ότι «ο μόνος αυτάρκης είναι ο Κόσμος, γιατί εί ναι ο μόνος που έχει τα πάντα εις ων εαυτόν του και τρέφεται από τον εαυτόν του και αυξά νεται ... » «<ΑΥΤΑΡΚΗΣ Δ' ΕΙΝΑΙ ΛΕΓΕΤΑΙ ΜΟΝΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΙΑ το ΜΟΝΟΣ ΕΝ Α ΥΤΩ ΠΑΝΤ' ΕΧΕΙΝ ΩΝ ΔΕΙΤΑΙ, ΚΑΙ ΤΡΕΦΕ ΤΑ! ΕΞ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΑΥΞΕΤΑΙ, ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ MOPΙΩN ΕΙΣ ΑΛ ΛΗΛΑ ΚΑΤΑΛΛΑΤΤΟΜΕΝΩΝ», στο «ΠΕΡΙ ΣΤΩϊΚΩΝ ΕΝΑΝΤΙ ΩΜΑΤΩΝ» 1052.(.12). Στον δε Ορφικό Ύμνο υπέρ τη; Φύσε ως, προσφωνείται ως Αυτάρ κεια αυτή η ίδια η Φύση: «ΗΓΕ­ΜΟΝΗ, ΚΡΑΝΤΕΙΡΑ, ΦΕΡΕΣΒΙΕ, ΠΑΝΤΡΟΦΕ ΚΟΥΡΗ, ΑΥΤΑΡ ΚΕΙΑ, ΔΙΚΗ, ΧΑΡΙΤΩΝ ΠΟΛΥΩ ΝΥΜΕ ΠΕΙΘΩ» («Φύσεως» 13).

Αυτάρκεια σύμφωνα με τον ορισμό του Πλάτωνα «είναι η τέλεια κατοχή αγαθών. Εάν η αυτάρκεια είναι συνεχής, αυ τοί που την έχουν είναι κύρι οι του εαυτού τους «ΑΥΤΑΡ ΚΕΙΑ ΤΕΛΕΙΟΤΗΣ ΚΤΗΣΕΩΣ ΑΓΑΘΩΝ. ΕΞΙΣ ΚΑΘ' ΗΝ ΟΙ ΕΧΟ ΝΤΕΣ ΑΥΤΟΙ ΑΥΤΩΝ ΑΡΧΟΥ ΣΙΝ», («ΟΡΙΣΜΟΙ» 412.Β.6), ενώ σύμφωνα με ων ορισμό του στωικού φιλόσοφου Χρύσιππου «αυτάρκεια είναι η δυνατότητα να αρκείται κανείς σε αυτά που όντως χρειάζεται» «ΑΥΤΑΡ ΚΕΙΑ ΔΕ ΕΞΙΣ ΑΡΚΟΥΜΕΝΗ ΟIΣ ΔΕΙ», Χρυσίππου «Fragmenta Moralia», από το «Θύραθεν Φι λοσοφικό Λεξικό» του Βλάση Ρασσιά).

Η Αυτάρκεια κατακτάται πρω τίστως εντότς της Πόλεως και ουσιαστικά ταυτίζεται με την καλύτερη δυνατή ικανοποίηση των αναγκών της ανθρώπινης φύσεως, που είναι πολιτική. Ο Αριστοτέλης θέτει τα πλαίσια, λέγοντας σχετικά ότι, «το δε αυτάρκες λέμε ότι δεν είναι ο μόνος ο εαυτός, το να ζεις βίο μοναχικό, αλλά να ζεις με τους γονείς και τα παιδιά και τη γυ ναίκα και όλους τους φίλους και πολίτες, επειδή ο άνθρω πος είναι φύση πολιτική» «ΤΟ Δ' ΑΥΤΑΡΚΕΣ ΛΕΓΟΜΕΝ ΟΥΚ ΑΥΤΩ ΜΟΝΩ, ΤΩ ΖΩΝΤΙ ΒΙΟΝ ΜΟΝΩΤΗΝ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΟΝΕΥ ΣΙ ΚΑΙ ΤΕΚΝΟΙΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙ ΚΙ ΚΑι ΟΛΩΣ ΤΟΙΣ ΦΙΛΟΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΑΙΣ, ΕΠΕΙΔΗ ΦΥΣΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ», «Ηθι κά Νικομάχεια» 1097b 8-11).

Ο Πλούταρχος λέει ότι «το με γαλύτερο εφόδιο στην Πολι τεία δεν είναι ο πλούτος, αλλά η αυτάρκεια» «ΜΠΑ Δ' ΕΙΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ ΕΦΟΔΙΟΝ ΟΥΧΙ ΠΛΟΥΤΟΣ, ΑΛΛ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ», («Αριστείδης και Κάτων» 4.2.3). Ο πλούτος μπορεί να προέρχε ται από εξωτερικές πηγές και να δημιουργεί συνθήκες εξάρ τησης, ή και αλληλεξάρτησης με τρίτου; που μπορεί να οδη γήσουν σε επώδυνες καταστά σεις. Η αυτονομία, γέννημα της αυτάρκειας, ήταν αυτή που του; επέτρεπε την συνέχεια. Η Αθηναϊκή αυτάρκεια αναφέρε ται στον επιτάφιο λόγο που εκ φώνησε ο Περικλής: «τα περισσότερα πράγματα εμείς οι ίδιοι, που σήμερα βρισκόμαστε στην ώριμη ηλικία, τα αυξήσαμε και παρασκευάσαμε την πόλη σε όλα και στον πόλεμο και στην ειρήνη αυταρκεστάτη ... Εισάγο νται δε λόγω του μεγέθους της πόλεως απ' όλη τη γη τα πάντα και συμβαίνει να απολαμ βάνουμε τα αγαθά των άλλων ανθρώπων, όχι λιγότερο από τα οικεία», «ΤΑ ΔΕ ΠΛΕΙΩ ΑΥ ΤΗΣ ΗΜΕΙΣ ΟΙΔΕ οι ΝΥΝ ΠΙ ΟΝΤΕΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΝ ΤΗ ΑΘΕ ΣΤΗΚΥΙΑ ΗΛΙΚΙΑ ΕΠΗΥΞΗ ΣΑΜΕΝ ΚΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ΤΟΙΣ ΠΑΣΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΑΜΕΝ ΚΑΙ ΕΣ ΠΟΛΕΜΟΝ ΚΑΙ ΕΣ ΕΙΡΗΝΗ ... ΕΠΕΣΕΡΧΕΠΑΙ ΔΕ ΔΙΑ ΜΕΓΕ ΘΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΕΚ ΠΑΣΗΣ ΓΗΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΞΥΜΒΑΙΝΙ ΗΜΙΝ ΜΗΔΕΝ ΟΙΚΕJOΤΕΡΑ ΤΗ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙ ΤΑ ΑΥΤΟΥ ΑΓΑΘΑ ΓΙΓΝΟΜΕΘΑ ΚΑΡΠΟΥΣΘΑΙ Η ΚΑΙ ΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΑΝΘΡΩ ΠΩΝ», (Θουκιδίδης 2.38.2.ι)

Οι πρόγονοι είχαν συνειδητο ποιήσει ότι με τη διαμόρφωση της πόλεως εξασφάλιζαν και την αυτάρκεια των Ελλήνων, ως έθνος. Ας πάρουμε για πα ράδειγμα ότι αν από τις τόσες πόλεις συνέβαινε κάποιες να δυστυχούσαν και να καταστρέ φονταν, οι υπόλοιπες συνέχι ζαν τη πορεία τους Στον κοινό εχθρό συνασπίζονταν όπως για παράδειγμα κατά τα Μηδικά ή και σε άλλες λιγότερο γνωστές περιπτώσεις, όπως συνέβαινε στο νησί Αμοργός, όπου υπήρ χαν τρεις αυτόνομα; και ακ­μάζουσες πόλεις που τηρούσαν κοινή γραμμή σε θέματα εξωτε ρικής πολιτικής.

ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΗΣ

Η πόλις αποτελείτο από πολί τες που προσομοίαζαν την αυ τάρκεια στα μέτρα τους. Ο Αθή ναιος μας μεταφέρει ότι «ο Όμηρος δεν του; κάνει ούτε στεφανωμένους ούτε μυρωμέ νους ούτε θυμιάζοντες, αλλά απελευθερώνοντας τους αν θρώπους απ' όλα αυτά στην ελευθερία και την αυτάρ κεια, τους επιλέγει πρώτους «ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΟΥΔΕ ΣΤΕΦΑ ΝΟΥΜΕΝΟΥΣ ΟΥΔΕ ΜΥΡΟΥ ΜΕΝΟΥΣ ΠΟΙΕΙ ΟΥΔΕ ΘΥΜΙΩ ΝΤΑΣ, ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΩΝ ΤΟΥ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ΕΞΑΙΡΕΙΤΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ», «Δειπνοσο φισταί» (1.16.17).

Ο Σωκράτης, όταν ερωτήθηκε ποιος νομίζει ότι είναι πλουσι ότερος είπε, «αυτός που αρκεί ται στα λιγότερα, διότι η αυ τάρκεια είναι ο πλούτος της φύσης» «ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΕΡΩΤΗ ΘΕΙΣ ΤΙΣ ΣΟΙ ΠΛΟΥΣJOΤΕΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΟΚΕΙ ΕΙΠΕΝ, Ο ΕΛΑΧΙ ΣΤΗΣ ΑΡΚΟΥΜΕΝΟΣ.ΑΥΤΑΡ ΚΕΙΑ ΓΑΡ ΕΣΤΙ ΦΥΣΕΩΣ ΠΛΟΥ ΤΟΣ», («Γνωμολόγιον Βατικα νού», 476.2).

Αλλά και με το τέλος της Πό λεως, όπως ακριβώς την γνω ρίζουμε ως μία απολύτως αυτό νομη και αυτάρκη οντότητα, η Αυτάρκεια συνεχίζει να είναι το ζητούμενο από τον Άνθρωπο. Ο Επίκουρος λέει στην «Επιστο λή προς Μενοικέα» πως «και την Αυτάρκεια μέγα αγαθό θε ωρούμε, όχι για να χρησιμοποι ούμε τα λίγα πάντα, αλλά εάν δε έχουμε τα πολλά για να αρ κούμαστε στα λίγα, γνήσια πε πεισμένοι ότι την πολυτέλεια καλύτερα την απολαμβάνουν αυτοί που την έχουν ελάχιστα ανάγκη και ότι το μεν φυσικό πάντα είναι ευκολοπέραστο, το μάταιο δυσκολοπέραστο, και ότι οι λιτοί χυλοί όταν εξαλεί φουν το άλγος της πείνας, ίση ηδονή επιφέρουν με τα πολυτελή γεύματα.

«ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑΝ ΔΕ ΑΓΑΘΟΝ ΜΕΓΑ ΝΟΜΙΖΟΜΕΝ, ΟΥΧ ΙΝΑ ΠΑΝΤΩΣ ΤΟΙΣ ΟΛΙ ΓΟΙΣ ΧΡΩΜΕΘΑ, ΑΛΛ' ΟΠΩΣ ΕΑΝ ΜΗ ΕΧΩΜΕΝ ΤΑ ΠΟΛΛΑ, ΤΟΙΣ ΟΛΙΓΟΙΣ ΑΡΚΩΜΕΘΑ, ΠΕ ΠΕΙΣΜΕΝΟΙ ΓΝΗΣΙΩΣ ΟΤΙ ΗΔΙ ΣΤΑ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ ΑΠΟΛΑΥ ΟΥΣΙΝ ΟΙ ΗΚΙΣΤΑ ΤΑΥΤΗΣ ΔΕ ΟΜΕΝΟΙ, ΚΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΜΕΝ ΦΥ ΣΙΚΟΝ ΠΑΝ ΕΥΠΟΡΙΣΤΟΝ ΕΣΤΙ, ΤΟ ΔΕ ΚΕΝΟΝ ΔΥΣΠΟΡΙΣΤΟΝ, ΟΤΙ ΤΕ ΛΙΤΟΙ ΧΥΛΟΙ ΙΣΗΝ ΠΟ ΛΥΤΕΛΕΙ ΔΙΑΙΤΗ ΤΗΝ ΗΔΟ ΝΗΝ ΕΠΙΦΕΡΟΥΣΙΝ, ΟΤΑΝ ΑΠΑΝ ΤΟ ΑΛΓΟΥΝ ΚΑΤ' ΕΝ ΔΕΙΑΝ ΕΞΑΙΡΕΘΗ».

Και την σκυτάλη την παίρνει ο στωϊκός Επίκτητος που αναφέ ρει ότι «το να ζει κάποιος καλά διαφέρει από το να ζει πολυ τελώς. Γιατί το ένα προκύπτει από την σωφροσύνη, την αυ τάρκεια, την ευταξία, την κοσμιότητα και την απλότητα, ενώ το άλλο από την ακράτεια, την τρυφή, την αταξία και την ακοσμία. Αυτός που βιώνει την αυτάρκεια επαινείται, ενώ ο άλλος επιπλήττεται. Εάν θέλεις να ζεις καλώς, να μη ζητάς να επαινεθείς με την πολυτέλεια: «ΤΟ ΚΑΛΩΣ ΖΗΝ ΤΟΥ ΠΟΛΥ ΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΕΡΕΙ. ΤΟ ΜΕΝ ΓΑΡ ΕΚ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑΡ ΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΤΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟ ΣΜΙΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΕΥΤΕΛΕΙΑΣ ΠΑΡΑΓΙΝΕΤΑΙ, ΤΟ ΔΕ ΕΞ ΑΚΟ ΛΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΡΥΦΗΣ ΚΑΙ ΑΤΑ ΞΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΟΣΜΙΑΣ. ΤΕΛΟΣ ΔΕ ΤΟΥ ΜΕΝ ΕΠΑΙΝΟΣ ΑΛΗ ΘΗΣ, ΤΟΥ ΔΕ ΨΟΓΟΣ. ΕΙ ΤΟΙι ΝΥΝ ΒΟΥΛΕΙ ΚΑΛΩΣ ΖΗΝ, ΜΗ ΖΗΤΕΙ ΜΕΤΑ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ ΕΠΑΙΝΕΙΣΘΑΙ».

Στα χρόνια του Ελληνορωμαϊ κού Πολιτισμού, ο Γαληνός έχει κι αυτός την άποψή του, γρά φοντας σχετικά: «κατά πρώ τον πρέπει να έχουμε πρόχει ρο στο μυαλό μας το περί της αυτάρκειας δόγμα, που είναι δεμένο με αυτό της απληστί ας. Όποιος μισεί την απληστία νοιώθει φιλότητα για την αυ­τάρκεια. Εάν αυτό είναι το μό νον για να μη λυπόμαστε, κι αυτό είναι κάτι που εξαρτάται από εμάς, τότε το να απαλλα χθούμε από τη λύπη είναι δική μας υπόθεση, αρκεί να έχουμε πρόχειρο το περί της απληστί ας και αυτάρκειας δόγμα, και να το κάνουμε πράξη καθημε ρινά .... Διότι ποιος δεν θέλει να είναι δίχως στεναχώριες σ' όλη τη ζωή του;» «ΠΡΩΤΟΝ ΜΕΝ <ΟΥΝ> ΑΕΙ ΠΡΟΧΕΙΡΟΝ ΕΧΕΙΝ ΔΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙ ΤΗ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ΔΟΓΜΑ ΥΝΗΜΜΕΝΟΝ ΔΗΛΟΝ οτι ΤΩ ΠΕΡΙ ΤΗ ΑΠΛΗΤΙΑ. Ο ΓΑΡ ΜΙΑ ΤΗΝ ΑΠΛΗΤΙΑΝ ΕΦΙ ΛΗΕ ΤΗΝ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑΝ. ΕΙΠΕ ΡΟΥΝ ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΜΟΝΩ ΚΕΙΤΑΙ ΤΟ ΑΛΥΠΟΝ ΕΙΝΑΙ, ΤΟΥΤΟ Δ' ΕΦ' ΗΜΙΝ, ΗΔΗ ΠΑΝ ΕΦ' ΗΜΙΝ ΑΛΥΠΟΙ ΓΕΝΕΘΑΙ, ΠΡΟΧΕΙΡΟΝ ΜΕΝ ΕΧΟΥΙ ΤΟ ΠΕΡΙ ΤΗ ΑΠΛΗ ΤΙΑ ΤΕ <ΚΑΙ> ΑΥΑΤΡΚΕΙΑ ΔΟΓ ΜΑ, ΤΗΝ Δ' ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΜΕΡΟ ΕΡΓΩΝ ΑΚΗΙΝ ΕΚΑΤΗ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΟΥΜΕΝΟΙ ΕΠΙ ΤΟΙ ΔΕ ΤΟΙ ΔΟΓΜΑΙΝ, '" ΤΙ ΓΑΡ ΟΥΚ ΕΘΕΛΗΕΙΕΝ ΑΛΥΠΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡ' ΟΛΟΝ ΑΥΤΟΥ ΤΟΝ ΒΙΟΝ». («Περί των Παθών της Ψυχής» 5.52.11).

Ο ΣΎΓΧΡΟΝΟΣ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΎΤΑΡΚΕΙΑΣ

Στα σύγχρονα λεξικά διαβά ζουμε σχετικά με τον ορισμό της λέξης «Αυτάρκεια»:

«Αυτάρκεια, η κατάσταση εκείνου που επαρκεί στις; ανά γκες του, οικονομική ανεξαρ τησία» (ΛΕΞΙΚΟ ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΣ - ΦΥΤΡΑΚΗΣ).

«Αυτάρκεια, το να επαρκεί τις εις εαυτόν, να εξοικονομεί ται με όσα έχει και να μην έχει την ανάγκη άλλου τινός, οικο νομική ανεξαρτησία» (ΛΕΞΙΚΟ ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ).

Με την πρώτη ματιά διαπιστώ νουμε την διαφορά της ερμη νείας της λέξης στην σύγχρο νη εποχή: «Αυτάρκεια, η κατά σταση εκείνου που επαρκεί στις ανάγκες του». Για ποιες ανά γκες μιλάμε όμως; πώς ορίζο νται και πώς αξιολογούνται σή μερα και, το κυριότερο, πώς εκ δηλώνεται η κάλυψη των ανα γκών στην εποχή μας;

Δεν χρειάζεται και μεγάλη προσπάθεια για να δούμε το αποτέλεσμα της κάλυψης των αναγκών του ανθρώπου σή μερα. Οι σύγχρονες «ανάγκες» έχουν οδηγήσει σήμερα στην μεγαλύτερη εξάρτηση που βί ωσε ποτέ ο άνθρωπος, τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Έτσι παρουσιάζονται ανάγκες για την κατοχή πλή θους αγαθών, που για την από κτησή τους είμαστε αναγκα σμένοι να μοχθούμε καθημε ρινά όλο και περισσότερο, για την παραγωγή τους δε, είμαστε υποχρεωμένοι να καταστρέ φουμε τη Φύση,

Η τέχνη της δημιουργί ας νέων αναγκών σήμε ρα, είναι δυνατότερη της προσπάθειας του ανθρώπου να καταστεί αυτάρ κης με την επάρκεια των αναγκών του. Αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο τα πράγματα είναι ανάλογα. Για παράδειγμα παρατη ρούμε συγκεντρώσεις πλη θυσμών σε περιοχές που δεν είναι ικανές να θρέψουν τέτοι ον αριθμό ανθρώπων, που συ νεπώς γίνονται εξ ορισμού μη αυτάρκεις. Για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες, μεταφέρονται αγαθά όπως τρόφιμα και νερό με τις τεχνολογικές λύσεις που διαθέτει σήμερα ο άνθρωπος.

Ένα κράτος που δεν είναι αύ ταρκες σήμερα, χρειάζεται με γάλες ποσότητα; ενέργειας για να υλοποιήσει τα παραπά νω. Και είναι βέβαιο ότι αυτό, η εξεύρεση της ενέργειας δηλαδή, μεταφράζεται σε πετρέλαιο. Η ενεργειακή αυτάρκεια και η δι ασφάλιση των προμηθειών σε πετρέλαιο είναι οι μεγαλύτεροι πονοκέφαλοι των «μεγάλων» δυνάμεων αυτή την εποχή.

Σήμερα, λόγω της παγκοσμιο ποίησης, της πλήρους έλλειψης αυταρκών κοινωνιών - κρατών, βιώνουμε έναν ενεργειακό πό λεμο που αγκαλιάζει τον πλα νήτη και έχει ως αποτέλεσμα το να φτάσει η τιμή του πετρε λαίου σε ιστορικό ρεκόρ με ορα τές τις επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη. Όπου δεν συντε λείται οικολογική καταστρο φή λόγω της «ανάπτυξης» για την κάλυψη των «αναγκών», κυριαρχεί η ένδεια, η πείνα, η δίψα και ο πόλεμος. Αλλά και στα «ανεπτυγμένα» κράτη το μέλλον είναι αβέβαιο, γι αυτόν δε τον λόγο γίνεται τελευταία πολύς λόγος για την «αειφόρο ανάπτυξη». Όμως η «αειφόρος ανάπτυξη» επιτυγχάνεται ου σιαστικά μέσω της αυτάρκειας. Για παράδειγμα, για να γίνει ένα κράτος αύταρκες πρέπει να βασισθεί σε ανανεώσιμες πη γές ενέργειας και κυρίως αυτές που μπορεί να του εξασφαλίζει το γεωφυσικό του περιβάλλον, για να είναι βιώσιμη η λύση. Σας θυμίζει κάτι αυτό; Μήπως για άλλη μια φορά η ανάγκη μάς οδηγεί στην γνώση του ότι για να αντικρίσουμε τον ορίζο ντα, θα πρέπει να το κάνουμε πράττοντας Ελληνικά;

Όπως έγραφε ο Murray Bookchin σε κείμενο που δημο σιεύθηκε σε παλαιότερο τεύχος του «Διιπετούς», «η αυτάρ κεια, ως έννοια ολότητας, υλι κής αυτοδυναμίας και ισορρο πίας, αποτελεί τον πυρήνα της ελληνικής νοοτροπίας», Η με γάλη διαφορά της αντίληψης των πραγμάτων από μέρους των προγόνων είναι εμφανής. «Να αρκείται κανείς σε αυτά που όντως χρειάζεται» λέει ο στωϊκός Χρύσιππος. Η Αυτάρκεια, μια έννοια που,  ως πράξη, είναι γέννημα  - θρέμμα της Παράδοσης, στην πορεία εντάχθηκε μέσα στο φιλοσοφικό σύστημα που γέννησαν οι Έλληνες.

Εκμεταλλευόμενοι την αυτάρκεια του φυσικού του πε ριβάλλοντος και έχοντας την επίγνωση του γεγονότος αυτού, οι Έλληνες θέσπισαν την πόλη, προσπαθώντας να την διατηρή σουν το δυνατότερο αυτάρκη, στην. προσπάθεια για μια ευ τυχέστερη ζωή και το σημαντι κότερο είναι ότι τα κατάφεραν, δείχνοντάς μας ακόμα και σή μερα τον ΔΡΟΜΟ. Η κατάκτη ση της Αυτάρκειας από εμάς σε ατομικό και κοινωνικό, τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο, είναι ταυτόσημη της απόλυτης γνώ σης και βίωσης σήμερα, αυτής της ίδιας της Ελληνικής Παρά δοσης, με ό,τι συνεπάγεται το συμπέρασμα αυτό.

Μέτων

Από το Διιπετές  -  http://www.diipetes.gr/

Ατμομηχανη κινει γεννητρια 12kw με την ενεργεια του Ηλιου

Ελπιζω να εμπνευσει πολλους η επιτυχημενη προσπαθεια του Joe Carruth για ενεργειακη αυταρκεια.

ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Ως εργαλείο κοινωνικοποίησης και ενδυνάμωσης του ατόμου, η Τράπεζα Χρόνου είναι :
Ένα δίκτυο ανταλλαγής υπηρεσιών που υποστηρίζεται από το δικό του εσωτερικό «νόμισμα – χρόνο» ή «νόμισμα – εργασία» Το περιεχόμενο των υπηρεσιών εξισώνεται κι έτσι, για παράδειγμα, μια ώρα μαθήματος Ισπανικών εξισώνεται με μια ώρα φροντίδας του σπιτιού.
 μία κεντρική μονάδα που χρεώνει και πιστώνει τον λογαριασμό χρόνου κάθε μέλους όπως μια τράπεζα κρατάει λογαριασμό των αναλήψεων και καταθέσεων. Η τράπεζα εθελοντικού χρόνου έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για να στηριχθούν οικογένειες με προβλήματα αλλά και για να αξιοποιήσουν την διάθεση προσφοράς τους οι εθελοντές, άτομα που θέλουν να συνδράμουν το κοινωνικό έργο των οργανώσεων με παροχή υπηρεσιών προς περιθωριοποιημένες οικογένειες από εθελοντική βάση, σε διάφορα σημεία της Ελλάδας. Σε μια τράπεζα χρόνου, ένας γιατρός ή δικηγόρος που προσφέρει μια ώρα επαγγελματικών υπηρεσιών, δικαιούται μια ώρα άλλων υπηρεσιών, όπως βάψιμο, μαγείρεμα, φύλαξη ηλικιωμένου, πράγματα δηλαδή που μπορεί να προσφέρει κι ένα όχι ειδικευμένο άτομο. Έτσι και τα άτομα που βοηθούνται νοιώθουν καλύτερα με την οπτική πως έχουν κάτι ανταλλάξιμο με αξία, δηλαδή τον χρόνο τους, και παράλληλα βοηθούνται να επανενταχτούν, εφόσον η εργασία όλων στην τράπεζα αξιολογείται ποιοτικά και αυτό λειτουργεί ως ανταμοιβή αλλά κι ως κίνητρο αναβάθμισης προσόντων. Κάθε άτομο που γίνεται μέλος, πρέπει να νοιώθει την εμπιστοσύνη από και προς τους άλλους εταίρους. Δεν υποχρεώνεται να κάνει τίποτα που δεν έχει προσφερθεί το ίδιο να κάνει αλλά πρέπει να προσπαθήσει να αποδώσει το καλύτερο που μπορεί. Κάθε άτομο περιγράφει τι θα μπορούσε να προσφέρει και τι υπηρεσίες είναι πιθανό να χρειαστεί. Τα πλεονεκτήματα της είναι ότι:
Δημιουργούνται σταθερές – συνεχείς και πιστές σχέσεις αμοιβαιότητας που ενδυναμώνουν τα μέλη.
 Σε αντίθεση με τη μισθωτή εργασία βιώνονται ως ελεύθερες και όχι αλλοτριωμένες δραστηριότητες.
 Είναι περισσότερο επικοινωνιακές συναναστροφές παρά «απασχόληση»
 Βοηθούν τα άτομα να ανακαλύψουν ή να αναπτύξουν νέες ικανότητες και δεξιότητες.
 Περιορίζουν τη σπατάλη.
Αναπτύσσουν τοπικούς πόρους.
 Ευνοούν την αξιοποίηση πόρων.
 Ενισχύουν την οικολογική συνείδηση.
 Ενισχύουν την αλληλεγγύη μεταξύ των δύο φύλων αλλά και μεταξύ των γενεών.

Η Τράπεζα Χρόνου αφορά:
Όλες/ους αυτές/ούς που θέλουν αυτοβούλως να συμμετέχουν.
 Προσιδιάζει όμως περισσότερο σε άνεργες και άνεργους (που έχουν πολύ χρόνο και όχι χρήμα).
 Ειδικές πληθυσμιακές ομάδες (μετανάστες, πρόσφυγες, μονογονεϊκές οικογένειες, αναπήρους κ.α.)
 Συνταξιούχους Τράπεζες Χρόνου έχουν λειτουργήσει επιτυχώς σε πολλές χώρες της Ευρώπης, όπως Γερμανία, Αγγλία και Ιταλία. Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210 9700814 Email: enowjobs@gmail.com 
http://www.enow.gr

ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ -ΕΦΙΚΤΗ?

Ο Τακης Φωτοπουλος, πολιτικος φιλοσοφος, σε μια συνεντευξη που αναλυει το κοινωνικο μοντελο της Περιεκτικης Δημοκρατιας

2.http://www.youtube.com/watch?v=d7yH8tuesBo

3. http://www.youtube.com/watch?v=eSd_5HIRwoQ

4.http://www.youtube.com/watch?v=R2FDru4tAJQ